Gerelateerde onderwerpen
Inleiding
Meestal > 30 jaar en met name bij weekend-atleten. Belasting in dorsiflexie van enkel met knie in extensie. Hierbij zijn de m. soleus en m. gastrocnemius maximaal gestrekt. Indien geen evidente sportblessure in de anamnese, overweeg dan systemische aandoening zoals jicht en hyperparathyroidisme of medijngebruik (steroidengebruik, fluoroquinolones). Bij onderzoek van de patiënt met een verse achillespeesruptuur wordt men op een dwaalspoor gebracht omdat er actieve plantair flexie van de voet mogelijk blijft. Dit is mogelijk door de flexoren van de tenen en vooral van de m. tibialis posterior. Het functionele effect van de m. plantaris, met een spierbuik die niet langer is dan 2 tot 3 cm is volledig te verwaarlozen. Bij palpatie over de pees is een pijnlijke delle palpabel. Bewijs voor een verse ruptuur is de proef van Thompson: knijpen in de kuit wordt niet gevolgd door passieve plantair flexie van de voet. Bij distale ruptuur X- calcaneus ter uitsluiting van een avulsie fractuur.
Mechanisme
Directe of axiaal inwerkende kracht. Tot 50-60 jaar meestal ten gevolge van een verkeersongeval of val van grote hoogte. Nadien kan er ook sprake zijn van een lager energetische mechanisme ten gevolge van osteoporose of bottumor.
Behandeling
Conservatief |
|
Indicatie |
partiële ruptuur. |
Behandeling |
1 week gipsachterspalk gevolgd door 2 x 2 weken tape. |
Controle |
poli chirurgie 1 week, 2 en 4 weken. |
Operatie |
|
Indicatie |
volledige ruptuur. |
Behandeling |
hechten; postoperatief met fysiotherapeut voet actief in plantigrade stand brengen en dan COBLG durante 2 weken. |
Controle |
2 weken poli voor hechtingen > 4 weken schoen met hakverhoging (aanvang 4 cm) en wekelijks met 1 cm verminderen; poli controle na 6 weken. |
Operatieverslag
Hechten Achillespees
Time Out Procedure. Buikligging. Kussen onder de thorax, bekken en voetrug. Narcose of regionaal. Bloedsperre. Vanaf de palpabele delle naar proximaal een incisie van 5 cm aan de mediale zijde van de Achillespees. Het peritendineum wordt naar proximaal geïncideerd en zo veel mogelijk gespaard. De proximale peesstomp wordt gebundeld, waarbij zo min mogelijk pees- c.q. spierweefsel wordt losgemaakt. Te beginnen aan de mediocaudale zijde wordt met een atraumatische PDS no. 1 hechting met rechtgebogen naald een Bunnelse hechting gemaakt. Op deze wijze werkend komen wij vanzelf aan de caudolaterale zijde van de Achillespees weer uit. Vervolgens wordt een steekgatincisie gemaakt ter hoogte van het corpus van de calcaneus in het verlengde van de Achillespees. Met een 2 mm boor wordt een horizontaal gat geboord in de calcaneus. Met de "tunnelnaald van Oostvogel" wordt de PDS-draad met naald subcutaan getunneld naar de laterale zijde van de calcaneus en vervolgens door de calcaneus gevoerd en weer subcutaan naar de mediale zijde getunneld. De draad wordt geknoopt, zodanig dat de beide peesuiteinden juist tegen elkaar komen te liggen. De intacte plantaris pees is een goede maat voor de oorspronkelijke lengte. Het peritendineum wordt met atraumatische 3.0 PDS doorlopend gesloten. Na opheffen van bloedsperre wordt een subcutane Redondrain achtergelaten. Sluiten van de huid met geknoopte atraumatische 3.0 Ethilon. Wondverband en drukverband.
Bron
- Letsels van het steun- en bewegingsapparaat. 1ste editie. Van der Werken 2000.
- Rockwood fracture in Adults. 5de editie. Buchholz en Heckman 2001.
- Het protocol letsels van het steun- en bewegingingsapparaat. Traumaregio Oost UMCN Radboud 2006.
- Wheeless CR. Wheeless' Textbook of Orthopaedics 2007.
